Hrabią być, ach hrabią być…

Rok 2021 przyniósł mi możliwość samotnego wyjazdu na południowe krańce historycznego Podlasia, leżące dziś w granicach województwa lubelskiego.

Do tej pory w swoich albumach skupiałem się głównie na drewnianej zabudowie. Tym razem coś się zmieniło. Coraz częściej zatrzymywałem się przy dworach i pałacach. Przy tym, co w dużej części zostało zniszczone, doprowadzone do ruiny w czasach jedynie słusznego ustroju. Gdy ludzi wprowadzano do obór, a obory do pałaców.

W poprzednich albumach pałace pojawiały się raczej jako dodatek. Tutaj stały się głównym tematem.

Być może impulsem było spotkanie z właścicielem jednego z nich — panem hrabią Andrzejem, który opowiedział mi historię swojej prapraprababki. Jej los znalazł później swoje miejsce w jednym z opowiadań w książce Cicha kobieta – opowieści pałacowe.

Ten album to zapis tamtej zmiany. Innego spojrzenia. Innej drogi.

Tym razem ruszamy w podróż po zakamarkach Podlasia, Mazowsza i Lubelszczyzny.
Pośród dworów, pałaców i miejsc zapomnianych.

W towarzystwie Zośki, Kurdupelka i mrukliwego Luliana.

A także, jak zawsze, z pewną dozą nieprzewidywalności.

Bo gdy w pobliżu pojawia się koza Rozalia, a gdzieś w tle czają się moce mniej oczywiste, lepiej trzymać się poręczy.

Ruszajmy więc w drogę.

W albumie znajdziesz:

1. Horodyszcze
2. Krasne
3. Pawłowicze
4. Romanów
5. Kock
6. Międzyrzec Podlaski
7. Jabłoń
8. Kozłówka
9. Lubartów
10. Szczepankowo
11. Lewickie
12. Brulino – Koski
13. Ceranów
14. Opinogóra